Michael Boogerd Fan Club Internet, The Official.

Uit de Telegraaf van vrijdag 2 november 2007

Commentator en klaarover Michael Boogerd peinst nog:

Toekomst ongewis

„Wat ik het meeste ga missen?” herhaalt Michael Boogerd de vraag. Op een strandbedje aan de branding van de Curaçaose zee hoeft hij er niet lang over na te denken. „De spanning die je hebt naar een wedstrijd toe en het gevoel om in de finale mee te spelen voor de zege. Ik realiseer me dat ik dat nooit meer terug zal krijgen. Dat is best angstaanjagend. Als ik naar mijn hart luister, wil ik eigenlijk nog wel tien jaar doorgaan met fietsen.”

Met grote toewijding heeft Boogerd veertien jaar lang zijn carrière ingevuld. In één klap is het over, zo gaat dat nu eenmaal met topsporters. De angst voor het ’zwarte gat’ is er wel degelijk. Daar is ook zijn vrouw Nerena zich van bewust: „Er wacht me de komende periode een zware taak. Wielrennen was zijn leven, dat valt nu weg. Hij zal nu ook de normale dingen in een gezinsleven moeten doen. We zullen een hele nieuwe start moeten maken.”

Boogerd bestudeert zijn knie nog maar eens. Het gapende gat op het gewricht wil maar niet snel genoeg genezen. Het irriteert hem voornamelijk, omdat hij door de kwetsuur gevangenzit in zijn energieke lichaam. Terwijl zijn collega’s op Curaçao aan beachvolleybal, duiksessies en een waterspektakel deelnemen, kijkt Boogerd hulpeloos vanaf de kant toe. „Als de dokter me groen licht geeft, ga ik meteen twee uur fietsen.”

Zijn zoontje Mikai is niet anders. Het knulletje is de hele dag in de weer in het zwembad, of op het strand van het Lions Dive & Beach Resort. Met een liefdevolle blik geeft Boogerd een aai over de bol van Mikai en zegt: „Het eerste wat ik wil doen is op wintersport met Mikai en Nerena. Het is drie jaar geleden dat we alleen met z’n drietjes eens weg konden. Het was zo mooi, daar heb ik echt van genoten.” Het is één moment van het nieuwe leven dat hij met zijn familie zal gaan leiden. Nagedacht over de rol die de 35-jarige coureur in de maatschappij gaat spelen is er wel, maar zekerheid daarover nog niet. Dit terwijl hij zijn besluit om te stoppen al in april bekendmaakte. Dat geeft nog maar eens extra aan dat er naast het wielrennen niets anders was en is voor Boogerd.

„Ik wil wel bij Rabobank blijven, maar dan wil ik wel weten wat precies mijn taak inhoudt. Ik pas ervoor om het vijfde wiel aan de wagen te worden.” Commentator voor de televisie is iets wat Boogerd wel ziet zitten. ,,Al heb ik geen behoefte om drie weken lang in de Tour de France te zitten. Maar ik heb het met de NOS besproken. Ik denk zeker dat ik iets extra’s kan toevoegen. Het is niet gemakkelijk om finales te lezen tijdens een wielerwedstrijd, maar ik kan dat wel. Daarnaast heb ik met de renners gefietst en herken ik ze vaak, al weet ik natuurlijk niet hoe het is om in de studio te zitten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik vaak tenenkrommend naar het commentaar zit te luisteren.”

Eén taak heeft Boogerd wel al in het verschiet liggen. Een loopbaan als klaarover voor de school van Mikai. ,,Ik heb toegezegd dat ik het zou doen, niet wetende dat ik er een cursus voor moet volgen in december. Maar ik vind het wel leuk, al heb ik wel mijn eisen gesteld. Ik wil zo’n hesje met verkeersregelaar erop geprint, een stopbordje en een fluitje, anders zie ik er vanaf”, lacht Boogerd.
Het zijn triviale dingen die hij in zijn profbestaan nooit is tegengekomen. Veertien jaar stond fietsen op de eerste plaats, vanaf nu de mensen die van hem houden en hem in staat hebben gesteld een prachtige loopbaan op te bouwen. „Ik heb een mooie carrière gehad en daarin veel geëist van mijzelf, maar ook van de mensen om me heen. Ik heb altijd op ze kunnen rekenen. Nu is het moment gekomen om tijd te besteden aan Nerena, Mikai en de rest van mijn familie.”

Terug naar nieuwspagina